Hyperfosfatemie bij Chronische Nierziekten
Fosfaat is een molecuul dat onder andere gebonden is aan eiwitten. Eiwitrijke voeding bevat dus veel fosfaat. Hyperfosfatemie betekent dat er teveel fosfaat in het bloed aanwezig is. Hyperfosfatemie kan ontstaan wanneer de nieren niet meer goed functioneren. Het teveel aan fosfaat, dat met de urine het lichaam verlaat, kan dan moeilijker uit het lichaam worden verwijderd. Dit kan leiden tot hyperfosfatemie.
Ziekteverloop
Onbehandeld kan hyperfosfatemie leiden tot stimulatie van de bijschildklieren. Deze bijschildklieren maken het hormoon PTH aan. Als reactie op dit PTH komen fosfaat en calcium uit de botten vrij met als mogelijk gevolg botontkalking. Hyperfosfatemie kan leiden tot jeuk en rode ogen. Het overtollige fosfaat kan samen met calcium neerslaan en verkalkingen in het lichaam vormen. De bloedvaten kunnen door verkalking verharden. Dit kan leiden tot hartklachten en soms tot een hartaanval.
Behandeling
Naast een uitgebalanceerd dieet, waarbij gelet wordt op de hoeveelheid fosfaat, is voor de behandeling van hyperfosfatemie een medicamenteuze therapie ontwikkeld. Deze medicijnen worden fosfaatbinders genoemd. Zoals een spons water opzuigt, zo zuigen de fosfaatbinders het fosfaat uit de voeding op. Hierdoor kan het fosfaat niet meer door de darmen in het bloed worden opgenomen en verlaat het fosfaat, gebonden aan fosfaatbinders, via de ontlasting het lichaam. Hiermee kan de ontwikkeling van hyperfosfatemie worden beheerst.
Genzyme heeft de fosfaatbinders Renvela® (sevelamer carbonaat) en Renagel® (sevelamer hydrochloride) ontwikkeld. Renvela en Renagel zijn vrij van metaal en calcium en worden niet opgenomen in het bloed.
Renvela en Renagel zijn beiden verkrijgbaar in tabletvorm van 800 mg, Renvela is ook verkrijgbaar in poedervorm, sachets van 2,4 gram.
Voor de volledige informatie over Renvela en Renagel kunt u de bijsluitertekst lezen of uw arts raadplegen.
Voor meer informatie over nierziekten, de mogelijke oorzaken, gevolgen en de behandeling van nierinsufficiëntie verwijzen wij u naar de website van de Nederlandse Nierstichting, www.nierstichting.nl
Revisie tekst 22 maart 2011